Türkiye Cumhuriyeti uzun bir dönem boyunca Kürtlerin varlığını inkâr etti ve Irak, Iran ve Suriye’de de bir Kürt hareketinin engellenmesi için bölgesel bir güvenlik paktının oluşturulmasını savundu. Ama Irak’taki Barzani isyanı (1961- 1975), 1979-1980 İran’daki Kürt başkaldırısı, PKK’nin 1984’te başlattığı ve Türkiye çapında önemli değiştirici tesirler gösteren silahlı mücadele, 1991’de Irak’ta Bölgesel bir Kürdistan hükümetinin kurulması ve 2012’de iç savaş sürecindeki Suriye’de özerk bir Rojava’nın oluşması, bu siyasetin başarısızlıkla sonuçlanmasına yol açtı. Ankara, hâlâ Kürt meselesinde güvenlik temelli bir yaklaşıma ağırlık vermeye devam etmekte. Ama son gelişmeler, Türkiye’nin artık sınırları sorgulamayan, ama bölgesel ve diyasporik bir kollektif özneleşme sürecinden geçen bir Kürtlük olgusuyla karşı karşıya olduğunu göstermektedir.

Daha fazla bilgi için lütfen iletişime geçiniz:
Özgür Barış Demir, Nahoststudien Basel (ozgur.demir@unibas.ch).